ԱՐՏԱՎԱԶԴ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ ՆԱՄԱԿՆԵՐԸ

Հասմիկ Գուլակյանի հարցազրույցը Հովհաննես Թումանյանի թանգարանի գիտաշխատողներ Սուսաննա Ադամյանի և Անի Եղիազարյանի հետ
ԱՐՏԱՎԱԶԴ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ ՆԱՄԱԿՆԵՐԸ

ԱՐՏԱՎԱԶԴ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ ՆԱՄԱԿՆԵՐԸ

Խոստովանեմ, որ հակասական զգացումներով եմ կարդացել «Հովհաննես Թումանյանի զավակները: Արտավազդ Թումանյան. Նամականի» ժողովածուն, որտեղ մեկտեղվել են ոչ միայն ներանձնական և ներընտանեական հարաբերություններ, սենտիմենտալ պատմություններ, գիտության և մշակույթի հարցեր, կատակով` հումորով կամ հաշվապահական տեղեկանքներ հիշեցնող գրություններ, այլև 20-րդ դարի` մեզ համար ամենաողբերգական երկրորդ տասնամյակում տեղի ունեցած աշխարհաքաղաքական իրադարձություններ, հայոց հայրենիքի մի մասի կորստի ողբերգությունը, ազգային ոչ լիարժեք կյանքի պատկերը: Մեր պատմության մի կարճ ժամանակահատվածի իրական պատկերն ենք տեսնում այդ նամակներում` իր ամենաերևելի մտավորականների պատկերասրահով: Այդ նամակները, անկախ այն բանից, թե ով ում է գրել, անձնականից վերաճել են հասարակական հնչողության վավերագրերի: Այս ամենին, որպես վերջին ակորդ, հաջորդում է Արտավազդի եղերական մահը: Արտավազդի կորստի հետ չհաշտված Թումանյանը մինչև իր կյանքի վերջն սպասել է որդուն` թաքուն հույս փայփայելով, որ մի օր նա ի վերջո կգա… Անլուր ցավն իր հոգում անթեղած բանաստեղծը երկրային կյանքին հրաժեշտ տալուց առաջ պատգամել է յուրայիններին` խնդրելով. «…Իսկ եթե մի օր նրան գտնեք, կբերեք ինձ մոտ, թող էնտեղ կողքիս լինի, միասին լինենք: Չէ՞ որ նա ինձ համար ամենաթանկն է…»: Թումանյանի համար բոլոր զավակներն էին թանկ, բայց բազմաշնորհ ու տաղանդավոր որդու վադաժամ և ողբերգական կորուստը զավակապաշտ հոր համար բաց վերք էր… Մանավանդ եթե նկատի ունենանք, որ, ինչպես հավաստում էին ժամանակակիցները, հայր ու որդի նման էին ոչ միայն արտաքնապես, այլև ներաշխարհով, կարելի է պատկերացնել բանաստեղծի անպարագիծ վիշտը… «Ինչքա՜ն ծաղիկ պիտի բոււսներ, որ չբուսավ այս հողին, Ի՞նչ պատասխան պիտի ես տամ հող ու ծաղիկ տվողին…»: Արտավազդ Թումանյանն ապրել է ընդամենը 24 տարի. թողել է գրավոր որոշ ժառանգություն և մի քանի գեղանկար, սակայն իր հետ տարել բազում ծրագրեր ու անավարտ երազանքներ…

Տես նաև՝ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ ԶԱՎԱԿՆԵՐԸ. ԱՇԽԵՆ
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ

«Վէմ» ռադիոկայան
26. 03. 2014
Ձայնագրությունը ներքևում՝

Аудиозапись: Adobe Flash Player (версия 9 или выше) требуется для воспроизведения этой аудиозаписи. Скачать последнюю версию здесь. К тому же, в Вашем браузере должен быть включен JavaScript.

3 идей о “ԱՐՏԱՎԱԶԴ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ ՆԱՄԱԿՆԵՐԸ

  1. Admin Автор поста

    «Հետագայում, Պոլիս ուղևորվելուց հետո, ուր Հովհաննես Թումանյանը փնտրել-գտել էր իր սիրած որդու սպանության վկաներին, նա ինձ պատմեց, որ Արտավազդը թրի հարվածից վիրավոր գլխով ընկել է գետակ: Բայց դրանից հետո նա հույս ուներ, թե Արտավազդը սպանված չէ: Ես խոստացա Վանում տեղեկություններ հավաքել, բայց մեռյալ քաղաքում ոչ ոքի չգտա: Մի քանի ականատեսներ՝ փլատակներում ապաստանած մուրացիկներ, ոչինչ պատմել չկարողացան: Ես դառն բոթ բերեցի Հովհաննես Թումանյանին….» ՍԵՐԳԵՅ ԳՈՐՈԴԵՑԿԻ

Добавить комментарий