Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան օրն այս տարի նշվեց նաև Կրետե կղզում

Սբ. Հովհանես Մկրտչի սրբապատկերը։ Սրբապատկերող՝ Գևորգ Փոլադյան

Սբ. Հովհաննես Մկրտչի սրբապատկերը։ Սրբապատկերող՝ Գևորգ Փոլադյան

Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու տոնացույցի համաձայն հունվարի 15-ը Սբ. Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան օրն է, և հայ եկեղեցիներում տոնի առթիվ մատուցվում է Սուրբ և Անմահ Պատարագ: Հովհաննես Մկրտիչը քրիստոնեական եկեղեցու գլխավոր սուրբերից է։ Հովհաննես Մկրտիչի մասին պատմվում է Ավետարանում։ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին նրան դասում է ամենամեծ սրբերի շարքում և 4 տոն ունի սահմանած սրբի հիշատակին` Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի գլխատման հիշատակությունը, Տոն Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի և Աթանագինե եպիսկոպոսի, Տոն Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի և Հոբ Արդարի, ինչպես նաև Սբ. Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան օրը։

Սբ. Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան ավետմամբ է սկսվում Ղուկասի Ավետարան, որտեղ նկարագրվում է, որ Մկրտիչը որդին էր արդար կյանքով ապրող Եղիսաբեթի և քահանա Զաքարիայի, ովքեր ծեր էին և երեխա չունեին (Ղուկ. Ա:5-7), ինչը հրեական միջավայրում մեծ անպատվություն էր համարվում։ Հովհաննեսի ծնվելու լուրը Զաքարիան ստանում է Աստծուց Գաբրիել Հրեշտակապետի միջոցով Տաճարում ծիսական խնկարկություն անելու ժամանակ: Այս խոսքերը, թե մանուկը մեծ ուրախություն պետք է լինի շատերի համար, Սուրբ Հոգով լցված՝ մարդկանց պետք է պատրաստի երկար սպասված Մեսիայի (Քրիստոսի) գալստյանը, որոշակի կասկածներ է առաջացնում Զաքարիայի մոտ, ինչի համար հրեշտակապետը մինչև Հովհաննեսի ծնվելը նրան պատժում է համրությամբ (Ղուկ. Ա։8-25)։ Տաճարում իր պաշտոնի կատարումն ավարտելուց հետո Զաքարիան մեկնում է իր տուն, որից հետո Եղիսաբեթը հղիանում է։ Հովհաննեսի՝ Աստծո ընտրյալ լինելու հանգամանքն առաջին անգամ երևում է նրա՝ դեռևս Եղիսաբեթի որովայնում եղած ժամանակ. երբ Եղիասաբեթը հանդիպում է Մարիամ Կույսին, ով արդեն հղի էր Հիսուսով, մանուկը նրա որովայնում սկսում է խաղալ (Ղուկ. Ա։35-45)։ Նրա ծնունդից հետո Զաքարիայի լեզուն բացվում է, և նա սկսում է օրհնաբանել Աստծուն (Ղուկ. Ա։67-75)։ Համաձայն Գաբրիելի հրամանի՝ մանկանն անվանում են Հովհաննես, որ թարգմանվում է աստվածաշնորհ, Աստծո ողորմություն։

Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան օրն այս տարի մեծ շուքով նշվեց նաև Կրետե կղզում:

Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան օրն այս տարի մեծ շուքով նշվեց նաև Կրետե կղզում:

Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան օրն այս տարի մեծ շուքով նշվեց նաև Կրետե կղզում: Հունվարի 15-ը տոնական և կարևոր օր էր կրետեաբնակ հայության համար, քանի որ Իրակլիոն քաղաքում գտնվող հայկական եկեղեցին կրում է Սբ. Հովհաննես Մկրտչի անունը, որտեղ և եկեղեցու անվանակոչության օրվա առթիվ մատուցվեց Սուրբ և Անմահ Պատարագ. պատարագիչն էր՝ Հոգեշնորհ Տ. Դերենիկ աբեղա Սահակյանը:

Սբ. Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին ունի երեք խորան, որոնցից մեկը կրում է Սբ. Հովհաննես Մկրտչի անունը, սակայն խորանը մինչ օրս չուներ Սբ. Հովհաննես Մկրտչի սրբապատկերը: Ուստի օրն ավելի տոնական և խորհրդանշական դարձնելու համար և հուրախություն եկեղեցու համայնքի՝ սրբապատկերող Գևորգ Փոլադյանը, ով նկարելու աստվածատուր շնորհ ունի, իր իսկ ցանկությամբ երկար աշխատանքից հետո որպես «աղոթք սիրո և հավատի»` եկեղեցուն նվիրաբերեց Սբ. Հովհաննես Մկրտչի սրբապատկերը: Գունային նուրբ զգացողությամբ և սրբապատկերին հատուկ ճիշտ գծագրությամբ ստեղծված սուրբի պատկերը, արժանի տեղը գտավ եկեղեցու մեջ՝ զարդարելով Սբ. Հովհաննես Մկրտչի անունը կրող Սուրբ Սեղանը:

Իրակլիոն քաղաքի հայկական Սբ. Հովհաննես Կարապետ եկեղեցու զանգակատունը

Իրակլիոն քաղաքի հայկական Սբ. Հովհաննես Կարապետ եկեղեցու զանգակատունը

Սրբապատկերը, որպես լուսավոր խորհուրդը, կօգնի հավատացյալին հաստատուն մնալ հոգևոր կյանքի և աստվածապաշտության մեջ:

Սրբապատկերներ պարզ գծագրություններ կամ նկարազարդումներ չեն, այլ հավիտենական կյանքի պատգամներն են փոխանցում մեզ և ինչպես 7-րդ դարի մեր վարդապետներից Վրթանես Քերթողն է գրում. «Եկեղեցիներում նկարում են այն ամենն ինչի մասին Սուրբ Գիրքն է պատմում: Գրքերի խոսքերը միայն ականջներին են լսելի, իսկ պատկերները տեսանելի են աչքերին: Աչքերով տեսնում, ականջներով լսում, և սրտով հավատում ենք»:

Որպես կանոն պետք է երկրպագել և աղոթել միայն օրհնված սրբապատկերների առջև:

Այսպիսով` Սուրբ Պատարագի ավարտից հետո հավատացյալների մասնակցությամբ տեղի ուենցավ սրբապատկերի օրհնության կարգը, որ էլ ավելի աղոթական շունչ հաղորդեց եկեղեցուն:

Հայերն իրականում նորեկներ չեն Կրետե կղզում: Հայերի ներկայությունն այստեղ հաշվվում է դեռևս բյուզանդական ժամանակաշրջանից: Հայտնի է նաև, որ 10-րդ դարում գոյություն է ունեցել երկու հայկական զինվորական բնակավայրեր Պրիինում և Պլատանիում:

Հայերի` Իրակլիոնում բնակության հիմնական պատճառը հայկական Սբ. Կարապետ եկեղեցու գոյությունն է եղել, որի կառուցման մասին տեղեկանում ենք եկեղեցու մուտքի գլխավերևում գտնվող արձանագրությունից, ըստ որի` այն կառուցվել է 1669 թ. և համարվում է Եվրոպայում փրկված ամենահին եկեղեցին: Ավելի քան 200 տարիների ընթացքում հայկական Սբ. Կարապետ եկեղեցին և հունական Սբ. Մաթևոս եկեղեցին Մինայում միակ գործող եկեղեցիներն են եղել:

Հոգեշնորհ Տ Դերենիկ աբեղա Սահակյան

 

Добавить комментарий